Het Tijdschrift “Het Buiten” verschijnt drie keer per jaar. In april, juli en december krijgen de donateurs van de Nederlandse Kastelenstichting (NKS), Vrienden Particuliere Historische Buitenplaatsen (Vrienden PHB), Stichting Landgoedvrienden en leden van de Vereniging PHB het magazine toegezonden.

Het decembernummer is nu uit.
In dit nummer staat een dubbelinterview met Joyce Vlaming en mij!
Joyce leerde ik kennen na het artikel in Volkskrant Magazine over Christiaan en mij. Zij onderzoekt ook de West-Afrikaanse bedienden, maar uit een ander perspectief, Joyce denkt in beelden. Dit is heel goed zichtbaar geweest op haar tentoonstelling Act II in het Centraal Museum in Utrecht.

Elke dag ben ik nog blij met het werk van Joyce dat bij mij thuis hangt. Vanaf het moment dat ik het in haar tentoonstelling zag, wist ik dat ik het heel graag thuis wilde hebben. Hij is één van de weinige West-Afrikaanse bedienden die als volwassene is geschilderd. Christiaan was op die leeftijd ook nog altijd aan het dienen, stond ook in de schaduw. Joyce heeft zo mooi 12 personen uit die schaduw gehaald.

Naar aanleiding van de tentoonstelling hebben Joyce en ik ook het project “Nog Onbekend” opgestart.

Door de jaren heen is er een vriendschap ontstaan en daarom was het extra bijzonder dat Het Buiten met ons een dubbel interview wilde doen, er is nu zelfs een foto waar we samen op staan. Het artikel is geschreven door Linde Keja en heeft de titel “Herijking en verrijking van perspectief” gekregen.

Een paar alinea’s uit het artikel:

“Hoe heette Christiaan, zoektocht naar een vergeten levensverhaal is de titel van het indrukwekkende onderzoeksproject van Annemieke van der Vegt. Sinds haar ontdekking dat ze afstamt van een in de achttiende eeuw op vijfjarige leeftijd uit West-Afrika geroofde jongen, wil ze alles te weten komen over haar familiegeschiedenis. ‘Wie was hij? vraagt ze zich af. ‘Wat is er gebeurd en hoe zag de wereld er op dat moment uit?’”

“Waar Annemieke het verhaal in taal vat, is Joyce de expert op het gebied van beeld. Joyce creëert nieuwe beelden door middel van experimenten met fotografische technieken. Historisch onderzoek en fotografie komen in haar werk samen. Ze vertelt: ‘Het proces van maken en kijken voelt voor mij als een voortdurende studie naar de blik. Een studie naar geïnternaliseerde gedachtegangen en een poging om deze zichtbaarder te maken.”

“In hun gezamenlijke werkzaamheden spelen Joyce en Annemieke regelmatig een bemiddelende en adviserende rol voor instellingen en particulieren die meer te weten willen komen over de historische kunststukken die zij in bezit hebben. Annemieke en Joyce zijn van plan hun samenwerking voort te zetten en hebben verschillende projecten in de planning. Ze willen bijdragen aan meer kennis over een pijnlijk deel van de gedeelde geschiedenis. Integriteit en oprechtheid zijn kernwoorden, net als het bewustzijn dat de zoektocht zowel verrijkend als confronterend kan zijn. Een nieuwe manier van kijken betekent voor Annemieke en Joyce ook een nieuwe taal vinden. Het vraagt om een inclusief taalgebruik, waarin niet zonder na te denken wordt gesproken in termen van ‘wij’ en ‘zij Joyce en Annemieke willen op deze manier bijdragen aan een constructieve dialoog, door een open houding aan te nemen en meerdere perspectieven te omarmen. Dat dit voor mooie ontdekkingen zorgt, laat hun werk zien. ‘Ik ben meer geworden dan dat ik was aldus Annemieke.”

Christiaan heeft mij de afgelopen jaren veel gebracht en één van de bijzondere geschenken is de vriendschap met Joyce die ondertussen veel verder gaat dan onze “jongens”.

Nieuwsgierig?
Het Artikel in HetBuiten  is hier te lezen.