Waarom wisten wij het niet
Natuurlijk vraag ik mij af waarom Christiaan niet bekend is gebleven in de familie, waar zijn verhaal is kwijtgeraakt. Bij wie werd de ketting van het verhaal van Christiaan zijn afkomst gebroken?
Deze dagen heb ik met die vraag in mijn achterhoofd weer eens naar de stamboom gekeken. Christiaan zijn kleindochter, mijn betovergrootmoeder, Kaatje zal misschien niet het verhaal in detail geweten hebben, maar haar grootvader overleed toen zij vijf jaar was en ze woonden beide in Weesp.
Volgende stap is naar een generatie lager, mijn overgrootvader Anthonie van der Vegt (1865-1945), jongste zoon van Kaatje en Hendrik Bekkers.
Hij is vernoemd naar Anthonie Post (1755-1833) de grootvader van Hendrik. Als kind heeft Hendrik bij zijn grootouders gewoond, hij was ook degene die het overlijden van zijn grootmoeder Alida Meijer heeft aangegeven. Kaatje en Hendrik vernoemden kinderen naar deze grootouders.
Het is best bijzonder dat mijn vader zijn tweede naam Anthonie is, ook vernoemd naar al die Anthonie’s voor hem. De eerste die ik in deze lijn vond, is Anthonij Krijgers (Amsterdam 1688 – Amsterdam 1736).
Zou Anthonie het verhaal van Christiaan geweten hebben?….
Wanneer ik in het Amsterdams Stadsarchief kijk, heeft Anthonie tot volwassenheid bij zijn ouders gewoond. Alleen hij, zonder de andere kinderen:
In Weesp woonden ze met alle kinderen van Kaatje en Hendrik en het gezin van zijn zus Dirkje.

In Weesp was Christiaan zijn afkomst uiteraard bekend… er zullen ook vast nog mensen geweest zijn die hem gekend hebben toen Anthonie er woonde. Het moet toch wel zo zijn dat mijn overgrootvader Anthonie iets wist….. maar zou mijn grootvader het ook geweten hebben? Kaatje overleed op 6 november 1893, mijn grootvader werd op 8 augustus 1894 geboren. Ze zijn elkaar net misgelopen, zou je kunnen zeggen.
Mijn overgrootvader Anthonie huwde drie maal en kreeg met zijn tweede echtgenote kinderen. (En hij had een buitenechtelijke relatie waar ook een kind van is gekomen dat is HIER te lezen).
Anthonie zijn ouders heten dus Kaatje & Hendrik, Cornelia haar ouders heten Jan Dirksz & Maartje.
Nu hun kinderen: Vernoemd naar:
Hendrika 1892 – 1895 zijn vader
Anthonie 1894 – 1986 zichzelf
Hendrika 1895 – 1976 zijn vader
Maartje 1898 – 1975 zijn schoonmoeder
Jan Dirk 1901 – 1981 zijn schoonvader
Hendrik 1904 – 1975 zijn vader
Cornelis Johannes 1907-1907 zijn vrouw
Cornelia Johanna 1912 – 2001 zijn vrouw
Zien jullie wat er mist?
Geen enkel kind is vernoemd naar zijn moeder! Dit intrigeert mij weer mateloos…
Was er geen mogelijkheid om Kaatje te vernoemen? …. Zou dat het zijn? Geen mannelijke vorm voor Catharina/Kaatje? Of was de relatie slecht en werd er in het gezin over haar gezwegen? Weten zijn kinderen daardoor niet over Christiaan?
Op één na ken ik van hun kinderen hun nazaten, die ook allemaal mij DNA hebben gegeven voor onderzoek. Geen van hen kende het verhaal van Christiaan zijn afkomst.
Er is één andere tak, bij de vrouwelijke nazaten van Anthonie zijn zus Dirkje, waar er gefluisterd werd van moeder op zwangere dochter dat zij niet moest schrikken als haar kindje donker was “want er zit zwart in de familie“, werd er dan gezegd. Dirkje wist het dus…..
Zou dat de reden zijn dat wij het niet wisten? Dat de mannen dat niet aan hun kinderen vertelde?
Dat Anthonie sr het niet vertelde aan zijn kinderen… dat daar de ketting gebroken werd?
Of ik hier ooit een antwoord op vind, dat lijkt mij niet, maar ik blijf wel kijken of ik nog andere opties vind.


Spannend mop
Heb ook zoiets met mijn voormoeder Nanette die gemanumitteerd werd toen ze 9 jaar oud was. Als haar twee zoons Gerrit en Christiaan haar overlijden aangeven (ze werd 81) weten ze nog wel dat ze in Paramaribo is geboren maar niet wie haar ouders waren. Dit terwijl Gerrit via zijn tweede naam Nicolaas naar haar vader was vernoemd. Ik denk dat ze nooit over haar verleden heeft gesproken of het moet haar zoons niet geïnteresseerd hebben.
Intrigerend inderdaad!
Het zou kunnen dat dit de reden is, want het valt wel op dat Kaatje haar kant er karig vanaf komt (maar Cornelis Johannes?).
Qua vernoemingen zit er zonder meer een bijzonder (niet-traditioneel) patroon in: twee keer vaderszijde, twee keer moederszijde, 1x vaderszijde, 2x moederszijde (waarvan 1x mogelijk een combi) en een dochter die vernoemd wordt naar een man. Gezien de volgorde zou je een Kaatje verwachten als derde (normaal-traditioneel tweede, maar eerste dochter is Hendrika). Dan kun je nog kijken naar het overlijden van een ouder, dat werd ook nog wel eens aangegrepen voor een eerdere vernoeming, maar dat zie ik ook niet zo als incident terugkomen in een combi van sterfdata/geboortedata.
Ik denk voorlopig dat je best kans hebt dat dit aan de hand was!
Enkele motieven: speelt er nog iets van een geloofskwestie misschien? Dat Kaatje van een andere richting was dan haar zoon? Of misschien verschil van inzicht in de levenskeuze om zonder huwelijk een gezin met veel kinderen te stichten?
Kaatje was gereformeerd en Hendrik katholiek, de kinderen zijn allemaal katholiek gedoopt. Misschien had Kaatje geen zin in een tweede huwelijk naar haar echtscheiding waarin de akte staat over haar: “Aangezien uit gehouden getuigenverhoor hoort al …. nader voldoende is bewezen het overspelig en slecht levensgedrag van de Gedaagde. En aangezien overspel grond tot Echtscheiding opleverd.”
Wij wisten het inderdaad ook niet. M’n overgrootmoeder (Geertrui, dochter van Geertrui van der Vegt) had enigszins Afrikaanse gezichtskenmerken en haar zoon, m’n opa (Abram de Rue), werd donkerbruin in de zon). Maar die hebben we er nooit over gehoord.
Vol liefde
Ik hemel je op, want ik voel de liefde.
Groeten, Tessy
Ik heb je lezingen nooit gevolgd, maar ik hoop je eens te ontmoeten.